به مناسبت سالروز تولد سید

وبلاگ سید تقدیم مینماید:

بروزرسانی وبلاگ کنفرانسهای سید

به آدرس اینترنتی

WWW.SEYEDZAKER-KONFERANS.BLOGFA.COM

با موضوعات

ويژگيهاي وبلاگهاي سيد ، صفات و ويژگيهاي سيد ، اعتقادات سيد ، مبعث ،

             او گلی بود از گلستان علی                سید از مردانِ مردِ مرد بود

امسال هم گذاشتی گذاشتی شب شهادتی اومدی!... به قول یکی میگفت: انگار خود سیدم دوست نداره برا تولدش جشن بگیریم!... الحق که ذره ایه آل اللهی...

امروز با یه حال عجیبی اومدم سر خاکت... هیچکس نبود... نشستم پایین پات دستم لرزید رو خاکت اما فاتحه نخوندم... انگار غم این ایام اینقدر رو دل من و تو سنگینی میکرد که حتی نمیتونستیم با هم حرف بزنیم... بلند شدم...

یواشی عکس تولدای قبلتو سنجاق کردم بالا سرت میخواستم یه چیزی بگم...ولی نگفتم... چشمم افتاد به قاب عکس بالا سرت تصویر سر به زیر تو و حرم امیرالمومنین ، یه لحظه چقدر دلم هوای ایوون طلا رو کرد...

یواشی زیارت عاشوراهاتو گذاشتم جلو روت میخواستم یه چیزی بگم...ولی نگفتم... چشمم افتاد به گلدون کوچیک جلو روت یه گل مصنوعی توش بود و یه عکستم بهش چسبیده بود که گله رو پوشونده بود با یه خط خوشگل روش نوشته بود: " تولدت مبارک باد سید محمد جان سید جواد آقا ذاکری طباطبایی " ، چه خالصانه بود...

یواشی جعبه گلت رو گذاشتم رو سینه ات میخواستم یه چیزی بگم...ولی نگفتم... چشمم افتاد به پارچه سبز رو خاکت انگار هدیه تولدت بود تمیز و مرتب و نو: " بهشت من حسینه سرشت من حسینه نوشته کتاب سرنوشت من حسینه " ، صدات تو گوشم پیچید یهو...

یواشی پوستراتو گذاشتم پشت سرت میخواستم یه چیزی بگم...ولی نگفتم... چشمم افتاد به تابلو کوچیک پشت سرت: " دوستت دارم ای بهترینم " ، چه صادقانه بود...

مهمونات رسیدن ، مسافرای غریب... میخواستم یه چیزی بگم...ولی نگفتم...خودمو جمع وجور کردم... دل ِگرفته ام بین این همه چهره های غریبه دنبال یه آشنا میگشت تا شاید از عطر وجودش کمی باز شه...

اومد... مثل پارسال بی قرار بود انگار... هی میومد... هی میرفت... آخه دیگه برادرش از دنیا رفته بود ، به دنیا نمیومد... هر چقدرم میموند...

به گمونم بی خداحافظی رفتم ، حتی برنگشتم چشامو پُر کنم از تصویر جای خالیت... آخرم نتونستم بهت بگم: " تولدت مبارک "...

کوه پرسید ز رود،

زیر این سقف کبود

راز ماندن در چیست؟

گفت: در رفتن ِ من

کوه پرسید: و من؟

گفت: در ماندن ِ تو

بلبلی گفت: و من؟

خنده ای کرد و گفت:

در غزلخوانی تو

آه از آن آبادی

که در آن کوه رَوَد،

رود،مرداب شود،

و در آن بلبل سرگشته سرش را به گریبان ببرد،

و نخواند دیگر،

من و تو،بلبل و کوه و رودیم

راز ماندن جز، در خواندن ِمن،ماندن ِتو،رفتن ِیاران ِسفر کرده یمان نیست،بدان!

شه سریر و عزت و ولی کبریا علی

مدال سینه نبی وصی مصطفی علی

سفینة النجات را چراغ رهنما علی

کلید باب جنت و خزینه عطا علی

                                 که در سر نماز شد فدائی خدا علی

علیست آن همای حق که کعبه آشیانه اش

علیست راز دار شب که سوز دل ترانه اش

جحیم آتشی ست اگر ز قهر تازیانه اش

گدائی بهشت ازو ز دوستان بهانه اش

                                 به یک بهانه میکند بهشت را عطا علی

علی که مرد اول تمدن جهان بود

علی که او ولایتش ز آن ما عیان بود

به قلعه محبتش قدم زدن امان بود

علی امام مهربان برای شیعیان بود

                                 به شرط آنکه تا شود ز دوستان رضا علی

علیست شیر بیشه ای که نسبتش به داور است

علیست آنکه در جدل به عالمی برابر است

علیست آن یداللهی که قهرمان خیبر است

علیست آنکه پای او به شانه پیمبر است

                                 پدیده ای ست بی بدل ز صنع کبریا علی

علی که او جهاد را به خاطر خدا کند

علی که او پیامبر برای او دعا کند

علی که ذوالفقار او قیامتی به پا کند

علی که تیغش از وسط حریف را دو تا کند

                                 سزد که پای خود نهد به دوش مصطفی علی

علی که نیمه های شب به بینوا نوا دهد

به کودکان بی پدر میان خانه جا دهد

گرسنگان کوفه را به هر شبی غذا دهد

کدام شه شنیده ای که لقمه بر گدا دهد

                                 که میدهد غذای خود به شخص بینوا علی

سکوت محض کوفه را چنان فرا گرفته است

ز گرد روی مه تو گوئیا گرفته بود

به حیرتم که آسمان چرا عزا گرفته بود

مگر ز موسی زمان خدا عصا گرفته بود

                                 که زد ز کوفه ناگهان بر آسمان ندا علی

تو ای یگانه محرم سکوت هر شب آسمان

تو ای همیشه بستر هزار کوکب آسمان

علیست میهمان تو فقط یک امشب آسمان

بیا ترحمی نما به حال زینب آسمان

                                 که میشود ز زینب و حسین خود جدا علی

خلاصه نوزدهم مبارک صیام شد

حکومت و خلافت علی دگر تمام شد

نماز صبح شد سپس به کوفه ازدحام شد

به سوی مسجد از حرم چو رهسپار امام شد

                                 که زنگی از خطر زند به گوش بی وفا علی

چو خواست رهبر جان نماز خود ادا کند

تفکری نمود تا شروع از کجا کند

که باید او اشاره ای به زیر ان عبا کند

چو شیر مکر روبهی عیان و بر ملا کند

                                 نگاهی از غضب کند به چهره خطا علی

درخت قد خمیده ای شکسته از نسیم شد

سر مقدس علی ز ضربتی دو نیم شد

برای جانشین او چه ماتمی عظیم شد

جگر خراش ناله زد حسین من یتیم شد

                                 ببین چگونه میکند حسین را صدا علی...

از روز ولادت سبط اکبر وقتی به آسمون نگاه کردم دلم یهو به تنگ اومد...ولی نگفتم...ننوشتم...فقط گفتم و نوشتم ته دلم ذوق میکنم و تمام...نخواستم روضه بگیرم شب ولادتی...ولی تو ماه کامل اون شب رخ خونین پدرشو میدیدم و زیر لب زمزمه میکردم: غریب حسن...

دو دهه از ماه رمضون رفت...امسالم قدر روزا و شبایی که خدا بهم فرصت داده بود ندونستم...

بچه ها دهه آخرو شبای قدرو یه وقت از دست ندیم...

فقط یه ده شبانه روز بگذریم از دنیا دست به دامن مولا شیم...

رسول الله هر سال دهه آخر رمضون رو اعتکاف میرفت...

بیاین این شبا رو همراه پیغمبر باشیم...

تو این دو سه روز تا شب شهادت اگه درد دلی ، حرفی با امیرالمونین دارین تو قسمت نظرات با اشاره به اینکه برای مولاست به صورت خصوصی بذارین تا تو پُست مربوطه در وبلاگ سید به نام خودتون قرار بدم ، مثل پارسال...

شرح سیر این سالک سوخته دل در کتاب سوخته از انتشارات موسسه فرهنگی مطالعاتی شمس الشموس به تفصیل آمده است.

فاتقوا الله عباد الله ، واعلموا أنه من يتق الله يجعل له مخرجا من الفتن ويسدد في امره ويهييء له رشده . ( اي بندگان خدا، پرهيزگار باشيد، و بدانيد که هر کس پرهيزگار باشد، خداوند او را به خوبي از فتنه ها وآزمايشها برآورد و در کارش موفق سازد و راه حق رابرايش آماده کند .) تحف العقول

نیمه ماه رمضونه...به آسمون نگاه میکنم...ماه قرص کامله ، تو سیاهی شب مثل یه تیکه الماس...امشب شب ولادت اولین ستاره آسمون خونه امیرالمومنینه...ته دلم ذوق میکنم...

ماه رمضون شبا و روزای غریبی داره...

ماه صیام، ماه خداوند ذوالعطی است
ماه وفور فیض و کرامات کبریاست
ماه صعود روح به اوج فظیلت است
ماه نزول مائده رحمت خداست
ماه قعود و ماه قیام و مه نماز
ماه سجود و ماه سلام و مه دعاست
ماه پناه خواستن از هول رستخیز
بر درگه کریم خطا پوش ذوالعطی است
ماه نجات و مغفرت و بخشش است و جود
ماه شکستن صنم سرکش هواست
ماه گذشتن از هوس و رستن از خودی
ماه انابه از گنه و، ماه التجاست
ماه صیام، ماه بزرگ ضیافت است
گسترده خوان بخشش رحمان به هر کجاست
این ماه، ماه جوشش فیض است و این سخن
نصّ کلام خالق غفار ذوالعلاست
هست از هزار ماه فزون قدر اوی و، قدر
قدرش ز قدر اوست که پر قدر و پر بهاست
ماه نزول مصحف و روح و فرشتگان
ماه خدا و، ماه علی، ماه مجتبی است
در نیمه مبارک این ماه پر شکوه
در جلوه روی ماه حسن، سبط مصطفی است
ماه حسن ولیّ خداوند ذوالمِنَن
ماه تجلیّ گهر بحر «انّما»ست
ماه شکفتن گل گلزار احمدی است
ماه رسیدن ثمر نخل «هل اتی»ست
میلاد سبط اکبر و، نوباوه بتول
زینت فزای این مه پر رونق و صفاست
در بیت وحی عصمت کبری سرمدی
خندان چو گل به چهره خندان مرتضی است
چون طلعت حسن، گل رخسار بوالحسن
گلنار، لاله گون و، دلفروز و جانفزاست
ای دل تولد حسن و، ماه مغفرت
بخشد اگر خدا گنه عاصیان رواست
بر ما ببخش جرم و خطای گذشته را
توفیق ده بدان چه تو را موجب رضاست
مردانی از تو میطلبد حسن عاقبت
چون خوشه چین خرمن اولاد مصطفی است

سومین سال قرارمون سر خاک برای سالروز تولد سید رسید...

یادمه قرارامون سر خاک اصلا از تولد سید شروع شد...

سال اول عزادار سید بودیم...

سال دوم عزادار ام المومنین(س)...

سال سوم عزادار امیرالمومنین(ع)...

به حرمت ایام قدر جشنی برپا نیست ولی فکر میکنم

یه چیزایی ایراد نداره هیچ، ثوابم داره

میتونید اون چیزا رو تو افکارتون پیدا کنید...

وعده دیدار ما :

یکشنبه ۳۱ شهریور ماه سرخاک سید

از این پس با شال مشکی

چه اونایی که میتونن بیان چه اونایی که نمیتونن بیان

سهمشون یه زیارت مولاست که انشالله با خوندنشو فرستادنش

برا سید خودشونو سیدو تو اون روزعزیز مسافر ایوون نجف میکنن

در روایات است که پیغمبر اکرم علیه صلوات الله در سفر آسمانی و وصف ناپذیر معراج به هنگام بازگشت  به  فرشته وحی می فرماید : من به سوی زمین برمی گردم پیامی هست؟ فرشته وحی می گوید: درود و سلام خدا و فرشته فرمانبردارش را به خدیجه برسان.

 بى شك خديجه مظهر عشق و وقار بود

نماز روزه هات قبول مشتی...

عادت کردی هی ما رو هر دفعه سوپرایز کنیااااااااااااا... دیگه اینجاشو نخونده بودم ، بیست و ششمین ماه رفتنت با چنینن مناسبتی مصادف بشه!!! خداییش زیر خاکی بودا پیداش کردی... سید نکن این کارا رو مردم مسخره مون میکنن فردا برامون دست میگیرن که اینا دیگه برای اینکه ثابت کنن خبراییه شده برمیگردن به 1400 سال قبل تاریخ میسازن ، نکن این کارا رو سید...

حالا خودمونیم یه چیز بگم بزنم رو دستت حال کنی: هیچ توجه کردی امیرالمومنین ماه رجب که سالروز تولدشونه دو ماه بعد هم سالروز شهادتشونه بعد قضیه تو برعکسه... آآآآآآآآآآآ گرفتی چی شد... این به اون زیر خاکی تو در... حال کردی هوش و ذکاوتووووو ببین چطور مو رو از ماست میکشم بیرون... حالا اگه قرار بود دو تا مسئله درسی رو حل کنم جونم درمیومد... ولی از شوخی گذشته یهو اومد تو مغزما براش جون نکندم...

خلاصه مشتی همه چیت آخرشه...

من چه لات شدم!!! دِههههههه...

آسمون ستاره از، كهكشونا مى ‏ريزه

براى ولادت، اون كه خيلى عزيزه

اون بوده صاحب، همه هستى من

نوه ‏ى فاطمه و نور چشماى حسن

كسى كه مهتابم از، شرم اون رو مى ‏گيره

هر چى حور و ملكه، برا اسمش مى ‏ميره

اون كه يه چشمه ‏ى نور، توى صورتش داره

نجمه اين ستاره رو، روى دامن ميذاره

اون كه اسمشو خدا، روى قلب ما نوشت

دل نوجوونارو، با محبتش سرشت

همونى كه ياد اون، رمز ذكر دائمه

از همه دل مى ‏بره، اون كه اسمش قاسمه

آخرش تو كربلا، جون اين دو نور عين

مستونه ميشه فدا، براى عشق حسين

ولادت: 1297هجري قمري

محل ولادت: کربلا

وفات: 1350هجري قمري

محل دفن: حیدر آباد هند

محل تحصيل: نجف

استاد عرفان: آقا سید علی قاضی طباطبایی

ایشان در بحث و تدریس حکمت استاد بود، آیت الله سید علی قاضی بیشترین تاثیر را در زندگی او گذارد و به او علاقه ای منحصر داشت. سید هاشم حداد از این موحد کبیر بسیار یاد می کرد و می گفت: ((آتش قوی داشت و توحیدش عالی بود.)) در صحن امیرالمومنین می نشست و به طلاب، حکمت و عرفان درس می داد و روح توحید و خلوص را در آنان می دمید.

حوزه نجف در آن روز نسبت به مسائل عرفانی با نظر خوبی نمی نگریست. به دلیل این جو نامساعد، آیت الله سید حسن مسقطی به مسقط فرستاده شد و به همین سبب به مسقطی شهرت یافت.

جدایی از استاد برای او بسیار سخت و ناگوار بود. به مرحوم قاضی عرض کرد: ((شما بگویی نرو، نمی روم.)) اما مرحوم قاضی فرمود: (( برو، مرد خدا هر جا که باشد با خداست.))

در مسقط چنان تبلیغ کرد که بسیاری از اهل آن دیار را مومن و موحد ساخت. او در اواخر عمر پیوسته با دو لباس احرام زندگی می کرد.

شبی باران شدیدی می بارید و آیت الله سید حسن مسقطی بر بام ایستاده بود. هر چه اصرار کردند که پایین بیاید، قبول نکرد و فرمود: ((باران بر من نمی بارد.)) بعد از آن، اطرافیان دیدند محلی که او ایستاده بود خشک است و بقیه بام خیس شده است.

2 شعبان المعظم ؛ روزی که در سال دوم هجری روزه ماه مبارک رمضان واجب شد - به درک واصل شدن معتز عباسی

3 شعبان المعظم ؛ ولادت امام حسین (ع)

4 شعبان المعظم ؛ ولادت حضرت عباس (ع)

5 شعبان المعظم ؛ ولادت امام سجاد (ع)

11 شعبان المعظم ؛ ولادت حضرت علی اکبر (ع)

15 شعبان المعظم ؛ ولادت امام زمان (عج) - وفات علی بن محمد سمری آخرین نایب امام زمان (عج)

18 شعبان المعظم ؛ وفات حسین بن روح نوبختی نایب سوم امام زمان (عج)

19 شعبان المعظم ؛ غزوه بنی المصطق بین مسلمین و کفار که با نصرت مسلمانان به پایان رسید

آخر شعبان المعظم ؛ به درک واصل شدن حفصه بنت عمر بن خطاب - شهادت سعید بن جبیر کوفی به دست حجاج بن یوسف ثقفی - به درک واصل شدن مغیرة بن شعبه

ولادت: 1316هجري قمري

محل ولادت: گلپایگان

وفات: 1414هجري قمري

محل دفن: قم

محل تحصيل: اراک ، قم

اساتيد: حضرات شیخ عبدالکریم حائری ، میرزا محمد حسین نائینی ، سید ابوالحسن اصفهانی و...

شاگردان: لطف الله صافی گلپایگانی ، ناصر مکارم شیرازی ، سید اسد الله مدنی ، حسن حسن زاده آملی و...

تأليفات: الهدایة الی من له الولایه ، کتاب القضاء و...

کودکی بیش نبود که والدین خود را از دست داد. ولی شوق به تحصیل سختی ها را برایش هموار می ساخت و همواره در کسب علم کوشا و پر تلاش بود.

به دنبال تاسیس حوزه علمیه قم به این شهر آمد و در مدرسه فیضیه سکونت گزید و بسیار مورد توجه مرحوم آیت الله شیخ عبدالکریم حائری قرار گرفت. زمانی از اراک عده ای نزد شیخ عبدالکریم آمدند و در خواست کردند که ایشان آیت الله گلپایگانی را برای اداره امور دینی و تاسیس حوزه علمیه اراک به این شهر اعزام نمایند، آیت الله حائری در جواب فرمودند: ((من می خواهم او را آقای دنیا یکنم شما می خواهید آقای اراکش کنید؟!))

این مرجع بزرگ شیعه علاوه بر 70 سال تدریس و تربیت عالمان دینی، اولین موسسه قرآنی کشور، یک بیمارستان و یک کتابخانه با بیش از صد هزار جلد کتاب چاپی و دوازده هزار جلد کتاب خطی تاسیس کرد.

با وجود مقام شامخ علمی و خدمات گسترده اجتماعی در ایران و جهان، و تاسیس ده ها موسسه فرهنگی و دینی، تواضع و فروتنی ملکه وجود شریفش بود. یکی از جوانان قاری قرآن که از مسابقات بین المللی برگشته بود به ملاقات این بزرگوار آمد، این مرجع عالی قدر شیعه به ایشان فرمود: ((شما گوش بدهید من حمد و سوره را میخوانم ببینید بدون ایراد است و یا اشکالی در آن وجود دارد؟)) و حمد و سوره خود را پیش این جوان قرائت کرد!

در سفری به نجف اشرف شبی در عالم رویا مورد لطف و عنایت امیرالمومنین قرار گرفت. خود می فرمود: ((شبی در خواب دیدم که داخل ضریح مطهر در برابر قبر مبارک امیرالمومنین ایستاده ام. آقا یک فنجان عسل به من عطا فرمود. من مقداری از آن را خورده، بقیه را نگه داشتم، حضرت فرمود: "چرا بقیه را نمی خوری؟" عرض کردم: "باقی مانده را برای زعیم شیعه، آقا سید ابوالحسن اصفهانی گذاشتم." فرمود: "ما به او عسل ها عطا کرده ایم و این سهم اختصاصی توست."))

این روزا به اکثر وبلاگا که قدم میذاری عطر ماه رمضان رو استشمام میکنی...

انشالله امسال دست پُر از مهمانی خدا برگردیم...

 به رسم وبلاگ سید، ماه رمضان امسال نیز :

*** ختم قرآن میگیریم***

( نه هر شخص یه جزء انشالله یه ختم کامل قرآن )

http://www.parsquran.com/download/ebook.html

http://www.parsquran.com/book/recite.html

*** هر روز دعای مخصوص ایام رمضان فراموشمون نمیشه ***

http://www.hawzah.net/Per/Vigenam/ramazan/farsi/rihflash.htm

 http://www.aviny.com/voice/doa_ziarat/rozaneh_ramazan.aspx

*** هر روز زیارت عاشورا فراموشمون نمیشه ***

http://www.shiayan.ir/entry/000246.php

*** هر غروب پنجشنبه دعای کمیل فراموشمون نمیشه ***

http://www.mahdiehtehran.ir/sound.asp?select_sound=komail

*** هر صبح جمعه دعای ندبه فراموشمون نمیشه ***

http://www.mahdiehtehran.ir/sound.asp?select_sound=nodbe

انشالله گوشه ای از این همه ثواب رو تقدیم میکنیم به سید

در ماه مبارک رمضان کنفرانسهای سید

با موضوعات زیر برگزار میگردد :

دوشنبه ۱۱-۶-۱۳۸۷ : ماه رمضان

پنجشنبه ۱۴-۶-۱۳۸۷ : آزاد

پنجشنبه ۲۱-۶-۱۳۸۷ : امام حسن (ع) و حضرت خديجه (س)

پنجشنبه ۲۸-۶-۱۳۸۷ : شب قدر

پنجشنبه ۴-۷-۱۳۸۷ : دفاع مقدس

یارب این بارگه کیست که خورشید سما

هر سحرگه کند از خاک درش کسب ضیا

یارب این درگه پُر نور و مطهر از کیست

که به تعظیم درش پشت فلک گشته دوتا

یارب این اختر تابان از کدامین برج است

که منور بود از رأی منیرش بیضا

یارب این گوهر رخشان ز کدامین درج است

کز نظرها همه چون گنج بود ناپیدا

یارب این صحن و رواق و حرم از حضرت کیست؟

که ز خاک در او کون و مکان یافت بها

صحن جان بخش رقیه است که در رتبه او

عقل و وهمند دو حیرت زده چون من،شهیدا

این همان صحن شریف است که از فرط شرف

خادمش را به سر چرخ برین باشد پا

اندرین صحن مقدس که بود کعبه جان

سعی کن تا که مقامی به کف آری به صفا

این همان منظر پاک است که سرگردان است

چرخ از بهر طواف در او صبح و مسا

از سر شوق اگر پا در این صحن نهی

دستت از غیب بگیرند در این رنج و عنا

گر تو را رنج به جان باشد اینجاست علاج

گر تو را درد به دل باشد اینجا است دوا

از بی مَرامیها دلم میگیرد، گاهی... از نامَردیها و نامردُمیها غصه ام میگیرد... از آنهایی که دوشادوشت نیستند هیچ، از پشت خنجرت نیز میزنند... از آنهایی که بی دلیل دشمنت میشوند، بی دلیل دوستت ندارند... از آنهایی که مانده اند بیشتر از، آنکه رفت، دلم میشکند...

بیزارم از آنهایی که... هیچ کس و هیچ چیز بوی او را نمیدهد، هیچ کس و هیچ چیز یادگار او نیست، هیچ کس و هیچ چیز جایگزین او نمیشود... بیزارم از آنهایی که... هم خون و هم خانه ساداتش را بی حرمت میکنیم، دست بوس نوکرانش میشویم!!!... هدف را گم کرده ایم، میگوییم هدفمان یکی نیست!!!... بیزارم از آنهایی اصل را فراموش کردند...