السلام عليکم يا سلطان، يا علي بن موسي الرضا (ع)

 مَن فَرَّجَ عَن مُومِنٍ فَرَّجَ اللهُ عَن قَلبِهِ يَومَ القِيامَةِ

 هر کس اندوه و مشکلي را از مومني بر طرف نمايد،

 خداوند در روز قيامت اندوه را از قلبش بر طرف مي سازد.

 بچه بودم يه عکسي رو، ديدم که خيلي دلرباست

                          مريد فراوون داره و شفاخونه ي عاشقاست

 چشام گرفتش عکسشو، بونه گرفتم که بابا

                         که من ميخواستمش، همين آقاست همين آقاست

 پرسيدم از بابام کيه، اين گنبد کيه طلاست

                        گفتش عزيزم پسرم، اين گنبد امام رضاست

 طلاي گنبدش مِس ِ، دل منو طلا مي کرد

                        کبوتر دل منو، تو حرمش هوا مي کرد

 بين خودم تا حرمش، با جون و دل پُل مي زدم

                       همش به عکس خوشگلش، با جون و دل زُل مي زدم

 يه ريزه گشته بود دلم، براي ديدن آقا

                       همش مي گفتم زير لب، دوسِت دارم امام رضا

 اللهم صل علي
علي بن موسي الرضا المرتضي
الامام التقي النقي و حجتك علي من فوق الارض
و من تحت الثري الصديق الشهيد
صلواة كثيرة تامة زاكية متواصلة متواترة مترادفة
كافضل ما صليت علي احد من اوليائك

 آقا بازم اومدم سر بذارم رو سینه ات آروم آروم از دلم بگم، از دل طوفانیم...

 آقا روز به روز که می گذره چرا غریب تر می شیم؟ انگار نه دیگه همزبونی رو زمین

 هست نه همدلی آقا... آقا پس این همه آدم چین چرا اونقدر بینشون یار نداری که قدم رنجه

 کنی؟؟؟ آقا تا کی می خوایم چشم انتظار بشینیم و برا اومدنت هیچ کاری نکنیم؟؟؟

 چرا همه تماشاچی شدیم آقا !!! 

 تا کی عجل فرجهم زبونی؟؟؟  آقا تازه خیلیا زحمت گفتن همینم به خودشون نمیدن...

 نکنه همه رو به یه چشم نگاه کنی آقا، نکنه نبینی سینه چاکتو...

 آقا بگو چطوری فدات شم من میون این آشفته بازار بی دین و ایمونی؟؟؟

 آقا نکنه...  نه، آقا ما رو ول نمی کنه، نه... 

 اللهم عجل لولیک الفرج 

                        اللهم عجل لولیک الفرج  

                                                اللهم عجل لولیک الفرج

 السلام عليک يا فاطمه معصومه ( س) 

 به مناسبت اين فرخنده ایام رضوی وبلاگ سيد تقديم مي کند:

 مجموعه سي دي به ياد روزهاي بد مستي... ( در 7 سي دي )

 مجموعه اي از لطم ها، اشعار خاص و سخنان برگزيده سيد

 مجموعه اي به ياد ماندني با دو کلیپ ویژه

          معصومه دنيايه گلوب خاک بطحاده
                                                      خوشحال اولوبدي شيعه لر دار دنياده
                                   نور دوعين موسي بن جعفر
                                   دنيايه گلدي پاک و مطهر
        آلدي قوجاقه نازيلن حجة داور
        اوپدي ئوزوندن شاد اولوب موسي جعفر
        زهرايه گوردي بنزوري طفل خوش منظر
                                                       گويا گلوبدي فاطمه بيرده ايجاده
        گلر چمنده آچديلار باغدا داغلاردا
        سيللر سولار جوش ايلدي هر بولاغلاردا
        بلبل اوخوردي گل چيچک گوردي باغلاردا
                                                      گيدي طبيعت اگننه رخت زيباده
        قم شهرينون گلدي اُوزه غيبدن نوري
        قم تپراقي بونلان اولار موسي طوري
       اتسون زيارت هر کسه اولسا مقدوري
                                                      ايلر شفاعت شيعيه دار عقباده
        شاه خراسانه خدا لطف ايدوب خواهر
        گويا حسين ديگر و زينب ديگر
        زينب کيمي شايسته دور قارداشين ايستر
                                                     گزدي رضا عشقينه چون دشت و صحراده
        خوشحال ايدوبدور فاطمه خاک بطحاني
       اهل حرم ياده سالور گنج تقواني
       سسلور بيريسي زينبي بعضي زهراني
                                                    گوزلر قالوب حيران بيله ماه سيماده
      آغوشه آلموش عشقيله بلبلي گل لر
      لاي لاي ديور معصوميه باخ شيرين دللر
      تبريک سويلور بير بيره شاد اولوب ايللر
                                                   وار آيري عالم بو گجه خاک بطحاده
                                 نور دوعين موسي بن جعفر
                                 دنيايه گلدي پاک و مطهر

 مقام: امام دهم شيعيان
 
 نام: علي (ع)

 القاب: هادي، نجيب، مرتضي، نقي، عالم، فقيه، امين، موتمن، الطبيب، التقي، الناصح، المتوكل، الوضح، الرشيد، الشهيد، الوفي، الخالص، فتاح، عسکري، ابن رضا عسکري، فقيه عسکري، ابن رضا و...

 کنيه: ابوالحسن ثالث (محدثين و راويان جهت تشخيص و تفکيک ، صفتي به ابوالحسن اضافه نمودند ؛ امام موسي بن جعفر عليه السلام را ابوالحسن الاول ، امام رضا عليه السلام را ابوالحسن الثاني ، و امام هادي عليه السلام را ابوالحسن الثالث مي خوانند)

 پدر آن حضرت: محمد (ع)

 مادر آن حضرت: سمانه مغربيه (ع) که معروف به سيده با کنيه ام الفضل بود. ( ايشان از فرزندان عمار ياسر بود و در مدينه به خاک سپرده شد)

 تاريخ ولادت: 15 ذيحجه سال دويست و دوازده هجري

 محل ولادت: صريا اطراف مدينه

 تعداد برادران و خواهران: به روايتي 3 برادر و 4 خواهر ( ابوموسي عمران - ابوجعفر جناب موسي مبرقع که بعد از حضرت هادي فاضلترين فرزند امام بود، سادات رضوي غالبا از ايشان هستند، وي را از اين لحاظ مبرقع مي گفتند که به صورت خود برقع مي گذاشت، او داراي 6 فرزند بود، در سال256هجري از کوفه به قم هجرت کرد، در23ربيع الاخر سال296هجري قمري از دنيا رفت و در قم به خاک سپرده شد - ابواحمد حسين - فاطمه - حکيمه خاتون که در سال 276هجري قمري وفات يافت و در سامرا به خاک سپرده شد - خديجه خاتون - ام کلثوم ) همه برادران و خواهران تني با ايشان بودند.

 تعداد فرزندان: 4 پسر و 1 دختر ( امام حسن عسکري (ع) - حسين که در برخي روايات او را با امام عسکري (ع) تعبير به سبطين کردند و آن دو را به اجدادشان امام حسن (ع) و امام حسين (ع) تشبيه کردند، قبر وي در سامرا در قبه شاميه است - محمد که مورد احترام اهل سنت و اعراب باديه نيز بود ، در زمان پدر از دنيا رفت و آرامگاهش در هشت فرسنگي سامرا قرار دارد - جعفر معروف به ابوالکراين که در سال226 هجري در مدينه متولد شد، او پس از شهادت برادرش امام عسکري (ع) دعوي امامت کرد از اين رو به کذاب معروف گرديد البته برخي مي گويند در پايان عمر خود توبه نمود، در سال 271هجري در سامرا درگذشت و در منزل پدر به خاک سپرده شد - عليه ) تمامي فرزندان حضرت از حديثه بوده است.

 مدت امامت: 33 سال

 مدت عمر: 42 سال

 تاريخ شهادت: 3 رجب سال دويست و پنجاه و چهار هجري

 قاتل: مُعتز ( ايشان را با زهر مسموم نمود)

 محل دفن: سامرا ( در منزل خودشان)

 نکاتي درباره آن حضرت: ايام حيات امام مصادف بود با خلافت مامون (حضرت شش ساله بود که مأمون از دنيا رفت و برادرش معتصم زمام امور را در دست گرفت)، معتصم (220-227) ، واثق (227-233) ، متوکل (232-248) ، منتصر( 6 ماه ) ، مستعين (248-252) ، معتز (252-254).  متوکل عباسي در سال243 هجري دستور داد حضرت را از مدينه به سامرا بياورند. امام حسن عسکري (ع) غسل و کفن و نماز بر ايشان انجام داد و بعد در ظاهر اين امور توسط ديگران انجام شد. نقش خاتم آن حضرت الله ربي و هو عصمتي من خلقه بود. امام (ع ) داراي قامتي نه بلند و نه کوتاه بود. گونه هايش اندکي برآمده و سرخ و سفيد بود. چشمانش فراخ و ابروانش گشاده بود. بذل و بخشش بسيار مي کرد. چنان شکوه و هيبتي داشت که وقتي بر متوکل خليفه جبار عباسي وارد مي شد او و درباريانش بي درنگ به پاس خاطر وي و احترامش برمي خاستند. لباس وي جبه اي بود خشن که بر تن مي پوشيد و زير پاي خود حصيري پهن مي کرد. هر غمگيني که بر وي نظر مي کرد شاد مي شد. هميشه بر لبانش تبسم بود.

سخني چند از فرمايشات آن حضرت:
انّ الله بقاعاً يحبّ أن يُدعا فيها فَيستَجيبُ لِمَن دَعَاهُ وَ الحيرُ منها.
خدا را بقعه هايي است که دوست دارد در آنها به درگاه او دعا شود و او به اجابت رساند يکي از آن بقعه ها بارگاه امام حســـــــــين (ع) است.

الغَنَي قِلَةَ تَمنّيک.
کمي آرزو بي نيازي است.

خَير مِن الخَير فَاعِلُهُ.
خوبتر از خوبي، انجام دهنده خوبي است.

من اطاعَ الخَالِقَ لَم يُبال بسَخطِ المخلُوقِ.
هر که از خداوند پيروي کند از خشم مردم باک ندارد.

اَلشّاکر أسعَدُ باشُکر ِ منه بالنّعمة اَلتي أوجبت الشُکر لِأنّ النّعم مَتاعُ و الشُکر نَعم وَ عُقبي.
شکرگذار بخاطر شکرش سعادتمندتر است از نعمتي که باعث شکر شده زيرا نعمت، کالاي دنياست و شکر ، نعمت دنيا و آخرت.

اَلمُصيبَةُ لِلصّابِرِ واحدةٌ وَ لِلجازعِ اثنتَانِ.
بلا براي اشخاص شکيبا يک ناراحتي و براي افراد بي تاب دو ناراحتي دارد.

أبخَلُ أذَمّ الأخلاق.
نکوهيده ترين صفت ها بخل و تنگ چشمي است.

اُلقوا النّعمَ بحُسنِ مُجاوَرتَها.
با نعمت هاي خدا معامله اي شايسته داشته باشيد.

من جَمَعَ لکَ وَدّه و رأيه فَاَجَمع لَه طاعتکَ
هر که از روي دوستي بتو نظري بدهد همه جانبه او را اطاعت کن.

مَنِ اتّقيَ الله يُتّقَي وَ مَن أطاعَ اللهَ يُطاع
هر که از خدا بترسد ( جلالي پيدا مي کند ) که مردم از او به عظمت ياد کنند. و هر که از خدا پيروي کند ديگران از او پيروي مي نمايند.

إِنَّ الله لا يُوصَفُ إِلاّ بما وَصَفَ بِهِ نفسَهُ ؛ وَ أَنّى يُوصَفُ الَّذى تعْجِزُ الحَواسُّ أَنْ تدركَهُ ، وَ الاَْوهامُ أَن تنالَهُ ، وَ الخَطَراتُ أَنْ تحُدَّهُ ، وَ الاْبصارُ عَنِ الاِحاطَةِ بِهِ ؛  نَأى فِى قُربهِ ، وَ قَرُبَ فى نَأيِهِ ، كَيَّفَ الكَيْفَ بِغَيرِ أَن يُقالَ: كَيفَ، وَ أَيَّنَ الايْنَ بلا أَنْ يُقالَ: أَينَ . هُوَ مُنقَطِعُ الكَيفِيةِ وَ الاينيَّةِ ، أَلواحِدُ الاْحَد ُ، جَلَّ جَلالُهُ وَ تقَدّسَت أَسماؤُهُ.
به راستى ، خداوند وصف نشود جز به آنچه خودش خود را وصف نموده است . كجا مي تواند وصف پذير باشد در حالي که حواسّ از درکش عاجز است و خِردها بدو نرسند و تصورات به کُنه او پي نبرند و او در ديدگان نگنجد ، آن خدايي که با تمام نزديکيش دور است و با تمام دوريش نزديک ؛ چگونگي را پديد آورد ولي " چگونه " در مورد او به کار نرود و کجايي را آفريد ولي " کجا " درباره او استفاده نشود. او از چگونگي و کجايي برکنار است ، يگانه است و يکتا ، جلالت او پر جلال و نام هايش مقدّس باد !

مَن هَانت عَلَيهِ نَفسُهُ فَلا تَأمَن شَرَّهُ.
هرکه براي خود شخصيت و ارزشي قائل نشود از گزند او خاطر جمع مباش.

الدُّنيَا سُوقٌ ، رَبِحَ فِيهَا قَومٌ وَ خَسِرَ آخِرُونَ.
دنيا بازاري است که عدّه اي در آن سود برند و عده اي هم زيان نمايند.

نَحنُ کَلَمَاتُ اللهِ لا تَنفَذُ وَ لا تُدرَکُ فَضَائلُنَا.
ما هستيم کلمات خداوند ، که پايان نپذيرد و فضائل و برتري هايمان [ در فهم نگنجد و ادراک نگردد .]

الحَسَدُنا فِي الحَسَنَاتِ وَ جَالِبُ المَقتِ.
حسادت موجب نابودي پاداش ها و کشاندن عذاب به سود حسود است.

صلوات بر حضرت امام هادي عليه السلام :
اَللّهُمَ صَلِّ عَلَي عَلَيِّ بنِ مُحَمّدِ وَصِيِّ الأَوصِياءِ وَ إِمَامِ الأَتقِياءِ وَ خَلَفِ أَئِمَّةِ الدّين وَ الحُجَّةِ عَلَي الخَلائِقِ أَجمَعِينَ أَللّهُمَ کَمَا جَعَلتَهُ نُوراً يَستَضيِئيُ بِهِ المَُومِنَُونَ فَبَشَّرَ بِالجَزِيلِ مِن ثَوَابِکَ وَ أَنذَرَ بِالأَلِيمِ مِن عِقَابِکَ وَ حَذَّرَ بَاسَکَ وَ ذَکَّرَ بِايَاتِکَ وَ اَحَلَّ حَلالَکَ وَ حَرَّمَ حَرامَکَ وَ بَيَّنَ شَرايِعَکَ وَ فَرائِضَکَ وَ حَضَّ عَلَي عِبَادَتِکَ وَ اَمَرَ بِطاعَتِکَ وَ نَهَي عَن مَعصِيَتِکَ فَصَلِّ عَلَيهِ أفضَلَ مَا صَلَّيتَ عَلَي أَحَدٍ مِن أَولِيائِکَ وَ ذُرِّيَّةِ أَنبِيائِکَ يَا اِلَهَ العَالَمِينَ.

روز زيارتي آن حضرت: روز چهارشنبه به اسم چهار امام بزرگوار از جمله امام هادي عليه السلام مي باشد .

نماز امام هادي عليه السلام :
دو رکعت است در رکعت اول سوره حمد و يس و در رکعت دوم سوره حمد و الرّحمن .

دعاي آن حضرت :
يَا بَارُّ يَا وَصُولُ يَا شَاهِدَ کُلِّ غَائِبٍ وَ يَا قَرِيبُ غَيرَ بَعِيدٍ وَ يَا غَالِبُ غَيرَ مَغلُوبٍ وَ يَا مَن لا يَعلَمُ کَيفَ هُوَ إلاّ هُوَ يَا مَن لا تَبلَغُ قُدرَتُهُ أسئَلُکَ أللّهُمَ بِاِسمِکَ المَکنُونِ المَحزُونِ المَکتُومِ عَمَّن شِِئتَ الطاهِر المُطَهَّرِ المُقَدَّسِ النُّورِ التَّامِّ الحَيَّ القَيُومِ العَظِيمِ نُورِ السَّمَوَاتِ وَ نُورِ الأرَضِينَ عَالِمِ الغَيبِ وَ الشَّهَادَةِ الکَبِيرِ المُتَعَالِ العَظِيمِ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ .

حرز امام هادي عليه السلام :
بِسمِ اللهِ الرّحمَنِ الرّحِيمِ
يَا عَزِيزَ العِزِّ فِي عِِزّهِ مَا اََعَزَّ عَزِيزَ العِزِّ فِي عِزِّهِ يَا عَزِيزُ اَعِزَّنِي بِعِزِّکَ وَ اَيِّدنِي بِنَصرِکَ وَ ادفََع عَنِّي هَمَزَاتِ الشَّيَاطِِينِ وَ ادفَع عَنِي بِدَفعِکَ وَ امنَع عَنّي بِصُنعِکَ وَ اجعَلنِي مِن خِِِيَارِ خَلقِکَ يَا وَاحِدُ يَا أحَدُ يَا فَردُ يَا صَمَدُ .

  شوق سفر نداشتي، قصد گذر نداشتي                  من با تو زنده بودم، اما خبر نداشتي

  رفتي و توي قبلم، يادتو جا گذاشتي                    روي تموم حرفات، يکدفعه پا گذاشتي

  بي تو کدوم ستاره، پا به شبم بذاره                     ابر کدوم آسمون، رو تشنگيم بباره

  بي تو چي مونده با من، جز يه صداي خسته          جز يه نگاه خاموش، جز يه دل شکسته

  بال و پرم بودي، خبر نداشتي                           تاج سرم بودي، خبر نداشتي

  سايه به سايه هر طرف که بودم                        همسفرم بودي، خبر نداشتي

  پر زدي و نديدی، بال سفر نداشتم                     گفتي رها شو اما، من ديگه پر نداشتم

  کوه غمو رو شونم، ديدي و برنداشتي                من با تو زنده بودم، اما خبر نداشتي

 يه عزيزي اون روزا که رو تخت بودي، همون روزاي آخر، يه چيزي گفت هنوز تو گوشمه. 

 گفت: زندگي با يه بزرگ خيلي سخته ولي از دست دادن اون بزرگ خيلي سخت تره...

 نيومدم تو شانزده ماهگي رفتنت يه جمله بگم و سرش روضه بخونم اما مي خوام بگم سيد

 از خيلي بزرگا بزرگ تر بودي که روز به روز داغت تو دل تازه تر مي شه. بابا خيلي از تو

 بزرگ ترها رفتن يه دو روز غصه بود و دو هفته اسمشونو بردن ، تموم شد و رفت. حتي

 ديگه شايد سالگردي هم در کار نباشه چه برسه به ماهگرد و اين قرطي بازيا...  چرا کسي

 فکر نکرد که سيد جواد ذاکر چرا جاودانه شد ؟؟؟  چرا کسي فکر نکرد که سيد جواد ذاکر

 چرا اينقدر جذابيت داشت ؟؟؟  چرا کسي فکر نکرد که بعد سيد جواد ذاکر چه بايد کرد ؟؟؟

 ذکر و مدح و روضه و... رو کي آورد تو جوونا؟؟؟  کم کاريه؟؟؟  چرا قبل از اين نشد که

 بشه؟؟؟  چرا ادامه پيدا نکرد؟؟؟ ايناست که غم از دست دادنشو به رخمون مي کشه... 

 چرا کاري براي نهضت آل الله نمي کنيم؟؟؟ سيد چقدر کوچيکيم در برابرت...

 سالروز شهادت امام جعفر صادق (ع) را خدمت تمامی عزیزان تسلیت عرض می کنم

 
        امام هنگام وداع به فرزندان خود وصیت نمود: فَلا تَمُوتُنَّ اِلاُّ وَاَنتُم مُسلِموُن

                                                                 بکوشيد که جز مسلمان نميريد

        و به خويشان فرمود: اِنَّ شَفاعَتَنَا لاتَنالُ مَستَخِفّاَ بِالصَّلاةِ

                             شفاعت ما به کسي که نماز راکوچک بشمارد نمي رسد 

 حضرت محمد (ص):

 عَلَيکُم بِالعَوِ، فَاِنَّ العَفوَ لايَزيدُ العَبدَ اِلاّ عِزّاً، فَتَعافَوا يُعِزَّکُمُ اللهُ.

 بر شما باد که يکديگر را عفو کنيد زيرا عفو بر عزت بنده خدا مي افزايد، پس عفو و

 اغماض کنيد تا خدا شما را عزيز بدارد. (اصول کافي جلد 3 صفحه 167)

 امام علي (ع):

 اَلايمانُ عَلي اَربَعَةِ اَرکانٍ: اَلتَّوَکَّلُ عَلَي اللهِ، وَ التَّفوِيضُ اِليَ اللهِ وَ التَّسليمُ لِاَمرِاللهِ و

َ الرِّضا بِقَضاءِ اللهِ.

 ايمان چهار پايه دارد: توکل بر خدا، واگذاردن کار به خدا، تسليم به امر خدا و

 رضا به قضاي الهي. (تحف العقول صفحه 223)

 حضرت فاطمه زهرا (س):

 جَعَلَ اللهُ الايمانَ تَطهيراً لَکُم مِنَ الشِّرکِ، وَالصَّلاةَ تَنزيهاً لَکُم مِنَ الکِبر، وَالصَّبرَ مَعُونَةً

 عَلَي استيجابِ الأَجرِ...

 خداوند ايمان را براي تطهير شما از شرک قرار داد، و نماز را براي پاک شدن شما

 امام حسن (ع):

  وَاعمَل لِدُنياکَ کَاَنَّکَ تَعيشُ اَبَداً، وَاعمَل لاِخِرَتِکَ کَاَنَّکَ تَمُوتُ غَداً...

 براي دنيايت چنان کار کن که گويا هميشه زندگي مي کني و براي آخرتت به گونه اي

 کار کن که گويا فردا خواهي مُرد... (بحارالانوار جلد 44 صفحه 139)

 امام حسين(ع):

 با گذشت ترين مردم کسي است که درعين توانايي، چشم پوشي کند. (تحف العقول صفحه 278)

 امام سجاد (ع):

 ... وَ استَعمِلنا بِما يَکُونُ حِطَّةً وَ کَفّارَةً لِما أَنَکَرتَ مِنّا فيهِ،...

 ... و ما را به کار خيري بدار که در آن کار محو گناهان ما و کفاره آنچه تو را ناپسند است

 باشد،... (صحيفه سجاديه باب 45 دعاي 45)

 امام باقر (ع):

 ثَلاثٌ هُنَّ قاصِماتُ الظَّهرِ: رَجُلٌ اِستَکثَرَ عَمَلَهُ وَ نَسِِيَ ذُنُوبَهُ وَ اُعجِبَ بِرَأيِهِ.

 سه خصلت است که کمر انسان را مي شکند: کسي که کردار نيک خود را بسيار بداند

 و کسي که گناهان خود را فراموش کند و کسي که به انديشه و نظر خود بسيار خوش بين

 باشد. (بحارالانوار جلد 72 صفحه 314)

 امام صادق (ع):

 اِيّاکَ وَالمِراءَ فَاِنَّهُ يُحبِطُ عَمَلَکَ وَ اِيّاکَ وَالجِدالَ فَاِنَّهُ يُوِبقُکَ وَ اِيّاکَ وَ کَثرَةَ الخُصُوماتِ

 فَاِنَّها تُبعِدُکَ مِنَ اللهِ.

 از رياکاري بپرهيز که عملت را از بين مي برد و از جدال بپرهيز که هلاکت مي گرداند

 و از دشمني ها بپرهيز که تو را از خدا دور مي کند. (تحف العقول صفحه 309)

 امام کاظم (ع):

 مَن کَفَّ غَضَبَهُ عَنِ النّاسِ کَفَّ اللهُ عَنهُ عَذابَيَمِ القِيامَةِ.

 هر کس خشم خود را از مردم باز دارد، خداوند عذاب روز قيامت را از او باز خواهد داشت.

 (وسائل الشيعه جلد 11 صفحه 289)

 امام رضا (ع):

 لَيسَ لِبَخيلٍ راحَةٌ وَ لا لِحَسُودٍ لَذَّةٌ وَ لا لِمُلُوکٍ وَفاءٌ وَ لا لِکَذُوبٍ مُرُوَّةٌ.

 بخيل را آسايشي نيست و حسود را خوشي و لذتي نيست و زمامدار را وفايي نيست

 و دروغگو را مروت و مردانگي نيست. (تحف العقول صفحه 450)

 امام جواد (ع):

 تَوَسَّدِ الصَّبرَ وَ اَعتَنِق الفَقرَ وَ ارفَضِ الشَّهَواتَ وَ خالِفِ الهَوي وَ اعلَم اِنَّکَ لَن تَخلُوَمِن

 عَينِ اللهِ فَانظُر کَيفَ تَکُونُ.

 صبر را بالش کن فقر را در آغوش بگير و شهوات را ترک کن و با هواي نفس مخالفت کن

 و بدان که از ديده خدا پنهان نيستي پس بنگر که چگونه اي. (تحف العقول صفحه 455)

 امام هادي (ع):

 اِنَّ اللهَ جَعَلَ الدُّنيا دارَ بَلوي وَ الآخِرَةَ دارَعَقبي وَ جَعَلَ بَلوي الدُّنيا لِثَوابِ الآخِرَةِ سَبَباً

 وَ ثَوابَ الآخِرَةِ مِن بَلويَ الدُّنيا عِوَضاً.

 همانا خداوند دنيا را سراي امتحان و آزمايش ساخته و آخرت را سراي رسيدگي قرار

 داده است و بلاي دنيا را وسيله ثواب آخرت و ثواب آخرت را عوض بلاي دنيا قرار

 داده است. (تحف العقول صفحه 483)

 امام عسگري (ع):

 اَقَلُّ النّاسِ راحَةً اَلحُقُودُ.

 کينه توز، نا آرام ترين مردمان است. (تحف العقول ص 488)

 حضرت مهدي (عج):

 اَکثِرُوا الدُّعاءَ بِتَعجيلِ الفَرَجِ فَاِنَّ ذلِکَ فَرَجُکُم.

 براي تعجيل فرج زياد دعا کنيد زيرا همين دعا کردن فرج و گشايش شماست. (کمال الدين

 صدوق جلد 2 صفحه 485)

 در نيمه شوال المکرم با توجه به مناسباتي که در پيش داريم به ذکر وقايع
 اين ماه مي پردازم:
 
  1  شوال المکرم سالروز به درک واصل شدن عمروبن نابغه (شايد عاص)
  عيد سعيد فطر
  3  شوال المکرم سالروز به درک واصل شدن متوکل عباسي
  6  شوال المکرم سالروز اولين توقيع حضرت بقية الله  براي  جناب حسين
 بن روح در دوران غيبت صغري
  8  شوال المکرم سالروز تخريب قبور ائمه بقيع
 14 شوال المکرم سالروز به درک واصل شدن عبدالملک بن مروان
 15 شوال المکرم سالروز وقوع جنگ احد،ردالشمس،شهادت جناب حمزة
 بن عبدالمطلب،وفات حضرت ابوالقاسم عبدالعظيم حسني
 17 شوال المکرم سالروز وقوع جنگ خندق،وفات جليل اباصلت عبدالسلام
 بن صالح هروي
 20 شوال المکرم سالروز دستگيري امام موسي کاظم (ع) به دست هارون
 25 شوال المکرم سالروز شهادت امام صادق (ع)